چشمان...

کاش کودکان بفهمند که با نگاهشان چه عمقی از صداقت را در وجود دیگران منتشر میکنند تا دیگر هیچ گاه چشمان پاک زیبایشان را از نگاه تیز بزرگتر های حریص زیبایی نگیرند...

نور

گمونم بهتون نگفته بودم که گه گاهی شعر میگم....این ده روز محرم...همش به یاد روزهای پیش دانشگاهیم بودم...

فروردین ۱۳۸۸
قلم
در سکوت حرفهای من
                             شکسته است
ولحظه ها
              که سعی کرده اند
                                  خوابهای شادی مرا
                                                            در میان زشتهای عصرمان
                                                                                               رها کنند
                                                                                             سرشکسته اند.
انتظار تک سوار
با صلاح عشق و معرفت
                              مرا
                                   غرق کرد در خوشی
                                                                عجب خوشی!!!!
نور
    از شمال شهر من
                             خویش را به فکر های مرده ام
                                                                   رها نمود.
 نور
درس انتظار خوب را
زنده کرد    
شاد کرد
                                    قلب بیخیال هر چه خوب را!
قلب من جوانه زد
                     عجب جوانه ای
                                             سبز/پاک/ با علامت رضا.
نور
ماه ها مرا
             در میان حرفهای عاشقانه اش
                                                    غرق ساخت

وبعد گفت:
              الوداع!
گریه میکنم!!
                 نور
                       زندگیست
زندگی بون نور
                    مرگ حتمی است
                                           ومن
                                               نور را
                                                        دوباره زنده میکنم...