گاهی اوقات با خودم فکر میکنم که خدای دوست داشتنیمون به من هر چه که در دل و در فکر هوس کرده ام به من داده...اما قربون حکمت و مهربانیش که یه گوشه رو باز گذاشته تا همیشه یادم باشه محتاج محبت های بدون اغراقشم....محبت های صمیمانه و از ته دلش...