نمیدونم چرا شاید دلیلم بی جهت باشه اما من نمیتونم یه حدیث و آیه ببینم و بعد کلی صحنه سازیُ بیام و برای کسی اینجا بنویسم.......یه معلم داشتیم که زیبا بود نه ظاهر و یا اینکه باطنی که ازش خبر نداشتم اما بعضی روضه هاش تا عمق دلم نفوذ میکرد بعد یه مدت که کارای نسبتا اشتباهشو واسه ما با حدیث و آیه توجیه کرد....دیگه فهمیدم مسیری که دارم میرم همچین درست هم نیست......من به روزی اعتقاد دارم نه طعام جسم... بلکه رزق روح....من خودمو گم کردم اوایل ازدواجم هم اینو نوشته بودم و از همه ی دوستام خواستم منو دعا کنن که شاید دعای یک ناشناس در حقم بیشتر اجابت بشه اما.....................من ۹ ماهه منتظر روزی دل مرده ام هستم.......دعام کنید.